Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/8363 K.2018/11921

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Kamu davasının reddine ilişkin hükme dayanak yapılan İstanbul Anadolu Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi’nin 10.03.2014 tarihli ve 2013/1179 E. 2014/317 karar sayılı dosyasında, sanık hakkında 14.09.2013 tarihli tutanak esas alınarak düzenlenen iddianamede ... firması adına tescilli markaya tecavüz etmek suçundan kamu davası açılıp, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi,

Temyize konu dosyada ise, 26.09.2013 tarihli tutanak esas alınarak düzenlenen iddianame ile de sanık hakkında ... S.A., ... ve ... firmaları adına tescilli markalara tecavüz etmek suçundan kamu davası açılması ve her iki iddianame konusunun aynı olmaması karşısında;

Tek fiil ile birden fazla şikayetçiye ait olan markaların taklidi olan ürünleri satışa arz eden sanık hakkında (suç ve karar tarihinde yürürlükte bulunan) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 61/A-1, 5237 sayılı TCK’nun 43/2. maddeleri ile uygulama yapılıp, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen eylem nedeniyle tayin olunan 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezasının bu cezadan mahsubuna karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Davanın reddine ilişkin hükme esas alınan İstanbul Anadolu Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesi’nin 10.03.2014 tarihli ve 2013/1179 E. 2014/317 karar sayılı dava dosyasının temyiz denetimine olanak verecek şekilde dosya içerisinde bulunmaması,

2- Gerekçeli karar başlığında katılan olarak ... S.A. firmasının isminin yazılmaması,