Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/9373 K.2017/9134

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylem nedeniyle sanık hakkında Dairemizin 2015/12861 Esasında kayıtlı olup, 11.01.2016 tarihinde 1072 sayılı Kanuna muhalefet suçu yönünden onanmasına, Mühür Bozma suçu bakımından ise bozulmasına karar verilen Ankara 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.11.2012 gün ve 2012/263 Esas, 2012/726 karar sayılı dosyasının bulunması karşısında; anılan dosya getirtilip incelenerek,

suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği, ilk düzenlenen iddianameye kadarki eylemlerin zincirleme suçu oluşturacağı gözetilmek suretiyle, sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmeyeceğinin tartışılması zorunluluğu,

Kabule göre ise;

2-1072 sayılı Kanun'un 2/1. maddesinde adli para cezasının alt sınırının 100 gün olarak belirlenmesine karşın, temel ceza tayin edilirken adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesi,

3-Gerekçeli karar başlığında suç adının "1072 sayılı Kanuna Aykırılık" yerine "Kumar Oynanması İçin Yer ve İmkan Sağlama" olarak gösterilmesi,