Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/9528 K.2018/8000

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında suçlamaları kabul etmediği ve kahvehanede bulunan bilgisayarı kendisi dışında müşteriler, arkadaşları ve ailesinin de kullandığını ifade ettiği, arama esnasında ele geçen bilgisayar dışında herhangi bir kupon, bülten, yazıcı ya da bahis oynayan şahıs tespit edilemediği, 26.05.2014 tarihli ek bilirkişi raporunda da hangi kullanıcı adı ve/veya şifre ile erişim sağlandığının tespit edilemediği bildirilmesi karşısında, sanığın savunmasının aksine ve atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi karşısında sanığın atılı suçtan beraatı yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre ise;

Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,