Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2016/9625 K.2016/20841

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Kasıtlı suçtan hapis cezasının kanuni sonucu olarak sanık hakkında TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın anız yaktığı iddia edilen yerde orman ve fen bilirkişileri ile keşfin yapıldığı ve bilirkişi raporlarına göre de, suç mahallinin ormana olan mesafesinin 4100 metre olduğu, yakılan örtünün ise sulama kanalı etrafında bulunan diken türü bitki örtüsü olduğu, suç mahallinin 6831 sayılı Kanun'un 32. maddesi kapsamına giren yer olduğunun tespit edilmesi karşısında mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin 1 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen ek cümle uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması halinde bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden 16 TL yargılama giderinin sanığa yükletilmesine karar verilmesi,