Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/1024 K.2017/2613

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinde yer alan; ''Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.'' şeklindeki düzenleme ve 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonucunda anılan maddeye eklenen "bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" şeklindeki düzenleme karşısında; sanığa uzlaşma teklifinin de yapılacağı duruşmaya davet tutanağının, savunması alınırken beyan ettiği adres yerine, doğrudan MERNİS adresine tebliğ yapılarak geçersiz tebligata dayalı olarak uzlaşma hükümleri uygulanmaksızın hüküm kurulması,

2-Kasıtlı suçtan erteli kısa süreli hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmolunması