Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/105 K.2019/9618

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mahallinde yapılan keşif sonucu bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda suça konu yerin kesinleşen orman kadastrosuna göre orman sınırları içinde yer aldığının belirtildiği, kesinleşen orman kadastrosunun herkes tarafından bilinmesi gerektiği halde sanığın ormanlık alana konu yere 3 adet elma ve 1 adet ceviz ağacı dikmek ve kullanmak suretiyle gerçekleştirilen eyleminde suç kastının yokluğundan bahsedilemeyeceği dikkate alınarak sanığın sabit olan eylemi nedeniyle 6831 sayılı Kanunun 93/1-2. maddeleri ile cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Suça konu yerde bulunan meyve ağaçlarının müsaderesi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,