Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/1363 K.2019/6978

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Ev hanımı olduğunu bildiren ve bir geliri bulunmadığı da anlaşılan sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezası seçenek yaptırıma çevrilirken sanığın ekonomik durumu da gözetilerek adli para cezası dışında bir başka seçenek yaptırıma çevrilme olanağı tartışılmaksızın, yazılı şekilde hapis cezasının para cezasına çevrilmesine karar verilmesi,

2-Maktu vekalet ücreti, davanın konusunun para olmadığı veya para ile ölçülemediği hallerde belirlenen ücret, nispi vekalet ücret ise davanın konusunun para olması veya para ile ölçülebilir olması halinde bu değer üzerinden belirlenen ücrettir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 365/2. maddesinin aksine ceza davalarında şahsi hak talebi halinde mahkemece bu hususta da karar verilmesi gerektiği yolunda bir düzenleme bulunmaması ve 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 112, 113 ve 114. maddeleri hükümleri karşısında; davada kendisini vekille temsil ettiren katılan İdare lehine hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre sadece maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrıca müsaderesine karar verilen emvaller üzerinden nispi vekalet ücretine de hükmedilmesi,