Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/1801 K.2017/2036

5846 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, Torbalı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/03/2012 tarih, 2011/465 Esas, 2012/189 Karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 07/12/2016 gün ve 2015/5462 Esas, 2016/23168 sayılı kararıyla;

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-677 sayılı Kanun’un 1. ve 5252 sayılı Kanun’un 5/2. maddeleri uyarınca adli para cezasının alt sınırının 450,00 TL olduğu gözetilmeden sanık hakkında neticeten 75 gün adli para cezası tayini,

2-Tekerrüre esas alınan önceki mahkumiyetin, kesin nitelikteki adli para cezasından ibaret olması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, hükmün adli para cezasına ilişkin bölümünden “75 gün” ibaresi çıkartılarak yerine “450,00 TL” ibaresi yazılmaması,

“tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımların hükümden çıkarılması” ve TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp, yerine ''24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı iptal kararı da gözetilerek, kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına," ibaresi

yazılmak suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye aykırı olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA karar verilmiştir.

MADDİ HATA DÜZELTİLMESİ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/02/2017 gün ve KD - 2017/3403 sayılı yazısı ile;

Yüksek Dairenizce düzeltilerek onama kararı verilmesi sırasında "75 gün ibaresi çıkartılarak yerine 450,00 TL ibaresinin yazılmaması" şeklinde bir ibareye yer verildiği, halbuki sanık hakkında 677 sayılı Kanun'un 1/2. maddesinin uygulanmasından sonra TCK.nın 62/1. maddesinin uygulandığı, bu itibarla temel adli para cezasının 450,00 TL olarak belirlenip TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanmasından sonra 375 TL adli para cezasına hükmedilmesi ve "yazılması" tabiri yerine "yazılmaması" tabirinin yazılması biçimindeki hataların düzeltilmesi isteminde bulunulması üzerine dosya Dairemize gönderilmekle, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü: