Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/1870 K.2019/9370

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanığa, kurum zararını ödemesi halinde lehine olan CMK'nin 231/5. maddesi hükümlerinin uygulanması imkanı bulunduğunun adil yargılanma hakkının bir unsuru olan yargılama makamlarının "sanığa haklarını öğretme yükümlülüğü" kapsamında, usulüne uygun şekilde açıklanıp bildirilerek sonucuna göre anılan hükümlerin uygulanma imkanının bulunup bulunmadığının hükümde tartışılması gerektiği halde, söz edilen ilkelere uyulmaksızın, sanığın kurum zararını gidermediği biçimindeki soyut gerekçe ile uygulama yapılarak adil yargılama ilkesine aykırı davranılması,

2-Sanığın birden çok ağaç aynı anda kesme şeklinde gerçekleşen eyleminin tek suç oluşturduğu gözetilmeden hakkında TCK'nin 43. maddesi uygulanarak sanığa fazla ceza tayini,

3-Hükmün 5. fıkrasında “Sanığın almış olduğu kısa süreli hapis cezasının ...''TCK’nın 50/1-a maddesi uyarınca 20 TL’den para cezasına çevrilmesiyle....'' denilmesine karşın hükmün 10. fıkrasında “sanığa verilen hapis cezasının TCK’nin 51 maddesi uyarınca ertelenmesine “denilmek suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,

4-TCK’nin 62. maddesinin uygulanması sırasında hapis cezasında hesap hatası yapılarak eksik hapis cezasına hükmedilmesi,

5-TCK'nin 52/4. maddesi gereğince taksit miktarının dörtten az olamayacağı gözetilmeden, adli para cezasının iki eşit taksitte ödenmesine karar verilmesi,