Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/1894 K.2017/3650

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Anayasının 141. ve CMK.nın 34, 230, 289 maddelerinin, mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları ve de herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde gerekçeli olmasını zorunlu kılması, sanığın sorumlu müdürü olduğu www.samanyoluhaber.com isimli internet sitesinde; katılan hakkında yayınlanan haber içeriğinin T.C.

Ankara 4. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 25/03/2008 tarih ve 2008/459 sayılı değişik iş sayılı kararına rağmen erişimden kaldırılmadığından bahisle katılanın sanık hakkında şikayetçi olmasına karşın sanığın savunmasında tekzip kararının kendisine tebliğ edilmediğini beyan etmiş olması, tebligat parçasına göre; tekzip kararının 25/04/2008 tarihinde sanığın sorumlu müdürü olduğu internet sitesinin bağlı bulunduğu ...

Yayıncılık Hizmetleri A.Ş'nin daimi çalışanı ...'e tebliğ edilmesine karşın, 16/04/2010 tarihinde tanık sıfatıyla beyanı alınan sanığın adı geçen şirketle ilgisi olmadığını beyan ederek kendisinin sadece aynı yerde marketi olduğunu ve tebligatı almadığını iddia edip ileri sürmesi karşısında; öncelikle sanık ...'ün tebliğ tarihinde, ...

Yayıncılık Hizmetleri A.Ş'nin daimi çalışanı olup olmadığının araştırılarak bu hususun duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesinden sonra, Yargıtayın denetim görevini yapabilmesi için kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianın, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken; eksik soruşturma ile yetinilerek gerekçeden yoksun bir şekilde beraat kararı verilerek CMK.nun 232. maddesine aykırı davranılması,