Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/1975 K.2017/6113

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı “sermaye şirketinin iflasını istememe” suçuna ilişkin İİK’nın 345/a maddesinde "idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimseler veya tasfiye memurları, 179. maddeye göre şirketin mevcudunu borçlarını karşılamadığını bildirerek şirketin iflasını isterlerse…" şeklinde düzenlenerek yaptırıma bağlanmış olup, suçun failleri arasında tasfiye memurları da bulunmaktadır.

Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinin 6 Haziran 2012, 13 Haziran 2012 ve 20 Haziran 2012 tarihlerinde yapılan ilanda, borçlu şirketin tasfiyeye girdiği ilan edilmiş olup, bu ilanların iflas ilanı olmadığı dikkate alındığında, aldırılan 17.12.2012 havale tarihli rapora göre şikayet tarihi itibariyle borçlu şirketin iflas halinde olduğu ve suçun unsurlarının oluştuğu anlaşılmakla, tasfiye memuru olan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,