Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/2091 K.2018/4112

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-) Şikayetçi vekilinin temyiz dilekçesi yönünden;

Şikayetçi vekilinin; 04/02/2016 günü tefhim edilen edilen kararı, CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 19.04.2016 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-) Sanık müdafiinin temyiz dilekçesi yönünden;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı “Ticareti Usulüne Aykırı Terk Etmek” suçunun takibi şikayete bağlı olup, Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün yazısı ile borçlu şirketin 30.10.2014 tarihi itibariyle re'sen terk işleminin yapıldığının bildirildiği ve şikayetçi vekilinin sanığın yetkilisi olduğu şirkete 03.07.2014 günü menkul haczi için gittiği, dolayıısyla İİK'nın 347. maddesinde düzenlenen fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç aylık süre geçtikten sonra 11.11.2014 tarihinde şikayette bulunması nedeniyle sanık hakkında şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,