Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/2143 K.2017/4775

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

6343 Sayılı Kanun'un 11.maddesi gereğince ''(Veteriner hekim) bulunan şehir, kasaba ve köylerde (Veteriner hekim) olmayanların her türlü hayvan hastalıklarını muayene ve tedavi etmeleri, hayvanlar üzerinde ameliyat yapmaları yasaktır'' şeklindeki düzenleme karşısında Lütfiye Köyünde veteriner hekim bulunup bulunmadığı araştırılarak sonuca göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre ise;

1- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

2- Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Bursa Valiliği İl Tarım Müdürlüğü'nün davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,