Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/2344 K.2018/6082

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Antalya Ticaret Sicil Müdürlüğünün 11.03.2015 tarihli yazısında borçlu şirket yetkilisinin ... olduğu, borçlu şirketin şikayet tarihi olan 09.02.2015 tarihinden önce 02.07.2013 tarihinde tasfiyeye girdiği, tasfiyenin de 21.10.2014 tarihinde sonuçlandığının anlaşılması karşısında sanığın atılı suçu işleme kastının oluşmadığı gözetilmeksizin sanığın beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de,

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 75. maddesinin birinci fıkrası uyarınca uzlaştırma kapsamındaki suçlar hariç olmak üzere, yalnız adli para cezasını gerektiren veya kanun maddesinde öngörülen hapis cezasının yukarı sınırı altı ayı aşmayan suçlar önödemeye tabi olup, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 345/a maddesinde öngörülen suçun cezasının üst sınırının üç ay hapis cezası olduğu ve suç tarihi itibariyle uzlaştırma kapsamında bulunmadığı gözetilerek, sanık hakkında önödeme ihtaratında bulunulup sonucuna göre durumun tayini gerekirken anılan ihtarat yapılmadan mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Suç tarihi, borçlu şirketin tasfiyesinin tamamlandığı 21.10.2014 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığından 09.02.2015 olarak gösterilmesi,