Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/2796 K.2019/4707

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Milli Emlak Dairesi Başkanlığı tarafından suça konu yerin orman toprağı olduğu ve sanık tarafından işgal edildiği ihbarı üzerine sanık hakkında suç tutanağı düzenlendiği, suç tutanağını düzenleyen orman muhafaza memurlarının tanık olarak mahkeme huzurunda alınan ifadelerinde "...olay yerine gittik,

orman alanında tarla olduğunu tespit ettik buna göre tutanak tuttuk... "şeklinde beyanda bulundukları ve Defterdarlık Milli Emlak Dairesi Başkanlığı'nın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'na hitaben yazmış olduğu 22.11.2013 tarih ve 39557 sayılı yazıda sanığın kullanmakta olduğu orman alanına ilişkin sunduğu belgelerden 11000 metrekare alana ilişkin olan belgede 2008 yılına kadar ecrimisil işlemi yapıldığının belirtildiği anlaşılması karşısında, dava konusu yerin tutanak tarihinde orman alanında kalıp kalmadığının tereddüde yer bırakmayacak şekilde net olarak tespitinin yapılması bakımından,

alanında uzman olan fen ve orman bilirkişisi ve dava konusu yeri bilen mahalli kişilerle birlikte keşif yapılarak, suça konu yerin orman, mera vb. vasıfları kesin olarak tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,