Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/287 K.2017/1498

5846 sayılı Kanun’a aykırılık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda mahkumiyetine dair, İzmir 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesince verilen 27/03/2014 gün ve 2014/12 esas ve 2014/128 Karar sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine,

Dairemizin 12/04/2016 gün ve 2015/34786 Esas, 2016/15027 sayılı kararıyla;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih 2013/7-591 Esas 2014/171 karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu ve suça konu eserlerle ilgili olarak şikayet bulunmasının da durumu değiştirmeyeceği cihetle; somut olayda TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığının gözetilmemesi,

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu, nedeniyle bozulmuştur.

Bozma üzerine yerel mahkemece bozma ilamının (1) numaralı bendine direnilmesine karar verilmiştir.

İzmir 1. Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesince verilen 06/06/2016 gün ve 2016/178 Esas, 2016/209 Karar sayılı direnme kararına konu dava dosyası Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/12/2016 tarih 2016/1270 esas 2016/2024 karar sayılı gönderme kararıyla; 6763 sayılı Kanun’un 36. maddesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 307. maddesinde yapılan değişiklik ve ekleme ile yine 6763 sayılı Kanun’un 38. maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10. madde uyarınca yeniden incelenmek üzere dairemize gönderilmekle dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;