Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/2891 K.2020/491

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Dosya kapsamından ve mahallinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda, sanığın herhangi bir ağaç kesme ve örtü temizliği gerçekleştirmeden işgal ve faydalanmada bulunduğunun ve bu bağlamda tazmini gereken doğrudan zarar doğmadığının ve engel adli sicil kaydı bulunmayan sanığın 27/01/2016 tarihli duruşmadaki savunmasında hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanması talebinde bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında hüküm kurulurken katılan kurumun maddi zararını gidermediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin CMK'nin 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de,

Suça konu yerde bulunan meyve ağaçları ve kafes telleri hakkında müsadere kararının verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,