Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/291 K.2017/1246

Marka Hakkına Tecavüz suçundan sanıklar ..., ..., ... hakkında yapılan yargılama sonunda beraatine dair, İstanbul Anadolu Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesince verilen 26/02/2013 gün ve 2012/755 Esas, 2013/106 Karar sayılı hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 16/11/2015 gün ve 2015/12248 Esas, 2015/7207 sayılı kararıyla;

Dava konusu eşyaların taklit ürün olup olmadığı konusunda uzman bilirkişi raporu alınarak taklit ürün olduklarının anlaşılması halinde, isnat olunan eylemin 21.01.2009 tarihli 5833 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile değişik 556 sayılı KHK'nın 61/1-c ve 61/A-3 maddeleri kapsamında suç olarak değerlendirilmesi gerektiği dikkate alınarak, sanıklardan ...’nun...

Ticaret Limited Şirketindeki hissesini 2009 yılında sanık ...’a devrettiğini, yine sanık ...’ın da şirkette bulunan % 5 civarındaki hissesini 2012 yılında devraldığını belirttikleri yolundaki savunmaları nazara alınarak her bir sanığın hukuki durumunun da buna göre değerlendirilerek haklarında hüküm kurulması gerekirken, iddia olunan eylemin 556 sayılı KHK’nın 61/A-1 maddesi gereğince cezai yaptırıma bağlanmadığı, dolayısıyla suçun unsurlarının oluşmadığı kanaatine varılarak sanıkların atılı suçtan yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi, nedeniyle bozulmuştur.

Bozma üzerine yerel mahkemece önceki hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

İstanbul Anadolu Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesince verilen 28/04/2016 gün ve 2015/850 Esas, 2016/311 Karar sayılı direnme kararına konu dava dosyası Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/12/2016 tarih 2016/1308 esas 2016/2035 karar sayılı gönderme kararıyla; 6763 sayılı Kanun’un 36. maddesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 307. maddesinde yapılan deşiklik ve ekleme ile yine 6763 sayılı Kanun’un 38. maddesiyle 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 10. madde uyarınca yeniden incelenmek üzere dairemize gönderilmekle dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü;