Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/3063 K.2017/5400

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17.07.2012 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararından önceki 29.12.2009 günlü ilk mahkumiyet hükmündeki cezanın TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrildiği ve bu hükmün yalnızca sanığın temyizi üzerine Yargıtay 3. Ceza Dairesi tarafından CMK'nın 231/6. maddesinin değerlendirilmesi yönünden bozulduğu, sanık aleyhine temyiz olmayan bu hükümdeki sonuç ceza olan adli para cezasının kazanılmış hak olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,