Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/3146 K.2017/5703

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-) Anayasa'nın 141/3, 5271 sayılı CMK’nın 34 ve 230. maddeleri ile Ceza Genel Kurulu'nun 05.05.2015 tarih ve 2014/145 Esas sayılı kararı gereğince mahkemenin gerekçeli kararında iddia, savunma, tanık beyanları ve diğer deliller somut olarak açıklanarak suçun öğeleri, kanıtlandığı kabul edilen olaylar denetime elverişli şekilde gösterilerek ve deliller tartışılarak mahkemenin ulaştığı sonuç sanık, katılan, Cumhuriyet Savcısı ve diğer okuyan herkesi tatmin edici olması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve yetersiz gerekçe ile karar verilerek 5271 sayılı CMK’nın 231/11 ve 232/6. maddelerine aykırı davranılması,

2-) Sanığın eylemi nedeniyle oluşan zararın giderildiği, idarenin zararın giderildiğine dair cevabi yazısı ile mahkemenin 2. celsede zararın giderildiği ve idare makbuzunun dosya arasına alındığına dair kabulü karşısında, objektif ve subjektif koşulların birlikte değerlendirilmesi ile sanık hakkında CMK'nın 231. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, dosyayla bağdaşmayacak şekilde katılan idarenin zararının giderilmediği gerekçesiyle CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,