KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2017/3288 E., 2017/5185 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Haziran 2017
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Borçlunun ödeme şartını ihlal suçundan sanık ...'ın, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 340. maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Antalya 3. İcra Ceza Mahkemesinin 14/10/2016 tarihli ve 2016/697 esas,
2016/775 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Antalya 4. İcra Ceza Mahkemesinin 28/12/2016 tarihli ve 2016/248 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 03/04/2017 gün ve 94660652-105-07-1273-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/04/2017 gün ve KYB.2017/23973 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede.
Dosya kapsamına göre, 30/09/2015 tarihli ödeme taahhüdünde işlemiş faiz miktarı taahhüt tarihinden son taksit tarihine kadar işleyecek faiz miktarı ile birlikte 19.119,29 Türk Lirası olarak gösterilmiş ise de, bu faizin hangi dönemleri kapsadığı ile özellikle icra takibinin kesinleştiği tarihten taahhüt tarihine kadar işlemiş faiz ve taahhüt tarihinden son taksit tarihine kadar işleyecek faiz miktarlarının ne olduğu konusunda bir ibare bulunmadığı gibi, alacaklı vekilinin son ödeme tarihine kadar işleyecek faizden feragat beyanının da taahhütnamede yer almadığı,
yine alacaklı vekilinin 28/11/2016 tarihli dilekçesinde belirtildiği üzere taahhüt tarihinden önce 22/09/2015 ve 29/09/2015 tarihlerinde yapılan üç adet ödemenin borç miktarından mahsup edilmediği, borç miktarının gerçeğe aykırı olarak tespiti ile borçludan taahhüt alındığı, bu kapsamda borçlu sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden merciince yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü.
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2017/3288, K. 2017/5185, 1 Haziran 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama