Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/3519 K.2017/11375

Borçlunun ödeme şartını ihlâli suçundan sanık ...’in, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 340. maddesi gereğince 1 ay tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Kazan İcra Ceza Mahkemesinin 06/04/2016 tarihli ve 2015/14 esas, 2016/14 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Kazan Asliye Ceza Mahkemesinin 24/06/2016 tarihli ve 2016/298 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 15/03/2017 gün ve 94660652 -105-06-13119-2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/03/2017 gün ve KYB.2017/20386 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu. Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre. 2004 sayılı Kanun'un 340. maddesi gereğince taahhüdü ihlal suçunun oluşması için taahhüt tutanağında toplam borç miktarının, işleyen ve işleyecek faizin, vekalet ücreti, icra harç ve giderlerinin birlikte belirlenerek borçlunun taahhüdüne esas olan miktarın açıkça gösterilmesi gerektiğinden, 25/03/2015 tarihli taahhütnamede işlemiş faiz olarak 599,11 Türk Lirası belirtilmiş ise de,

taahhüt tarihinden son ödeme tarihine kadar işleyecek faiz konusunda herhangi bir açıklık olmadığı gibi alacaklının son ödeme tarihine kadar işleyecek faizden feragat beyanının da yer almadığı ve bu nedenlerle işleyen ve işleyecek faiz miktarının taahhüt tutanağında ayrı ayrı gösterilmemesi nedeniyle belirsizlik bulunduğundan ve borçlu tarafından ödenmesi gereken tahsil harcının gösterilmediğinden taahhüdün geçerli olmadığı anlaşılmakla,

sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;