Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/3659 K.2017/6677

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; ileri sürülen temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak,

6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, henüz yürürlükte bulunmayan 5271 sayılı CMK'nın 296. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, 08.12.2014 tarihli ek kararın hüküm fıkrasından "5271 sayılı CMK 296" ibaresinin çıkartılıp, yerine "5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi"denilmek suretiyle ek kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA,12/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.