Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/3746 K.2019/4675

4857 sayılı İş Kanunu’na aykırı davranmaktan Duraklar Yapı İnş. Gıda Teks. Turz. San. ve Tic. Ltd.

Şti. hakkında anılan Kanun’un 107. maddesi gereğince Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü İzmir Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün 16/06/2016 tarihli ve 76020743- 641.3.2-25146 sayılı yazısı ile uygulanan 14.160,00 Türk Lirası idari para cezasına yapılan başvurunun reddine ilişkin İzmir 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 31/10/2016 tarihli ve 2016/2483 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne,

idari para cezasının iptaline dair İzmir 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 13/12/2016 tarihli ve 2016/4083 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 13/06/2017 gün ve 3799 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/06/2017 gün ve KYB-2017-38972 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

İzmir 5. Sulh Ceza Hakimliğince 4857 sayılı Kanun’un 107. maddesi gereğince ceza verme yetkisinin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Bölge Müdürüne ait olduğu gerekçesiyle itirazın kabulüne, idari para cezasının iptaline karar verilmiş ise de, 02.11.2011 tarihli mükerrer Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 665 sayılı KHK'nun 25.maddesiyle eklenen geçici 2. maddesinde "Diğer mevzuatta Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Bölge Müdürlüğüne yapılan atıflar Çalışma ve İş Kurumu il müdürlüğüne, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Bölge Müdürüne yapılan atıflar Çalışma ve İş Kurumu il müdürüne,

Türkiye İş Kurumu il müdürlüğüne yapılan atıflar Çalışma ve İş Kurumu il müdürlüğüne, Türkiye İş Kurumu il müdürüne yapılan atıflar Çalışma ve İş Kurumu il müdürüne yapılmış sayılır." şeklindeki düzenleme karşısında, Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü İzmir Çalışma ve İş Kurumu İl Müdürlüğünün idari yaptırım kararı verilebileceği gözetilmeksizin, yapılan itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;