Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/3835 K.2017/11366

Alacaklısını zarara uğratmak için mevcudunu eksiltme suçundan sanıklar ..., ... ..., ... ... ve ... ..., 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 331/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 52/1. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 400.00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmalarına, anılan Kanun'un 51. maddesi gereğince hapis cezalarının ertelenmesine dair İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/01/2017 tarihli ve 2015/76 esas, 2017/28 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığı’nın 12/06/2017 gün ve 94660652-105-34-4412-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 03/07/2017 gün ve KYB.2017-39200 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08/12/2009 gün ve 2009/16.HD-154 esas, 2009/282 sayılı kararında belirtildiği üzere, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun'la değişik 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu'nun "Muhakeme usulü" kenar başlıklı 349. maddesinin birinci fıkrasında, şikâyetin dilekçe ile veya şifahî beyanla İcra Mahkemesine yapılacağı şeklindeki düzenleme ve 5358 sayılı Kanun'un 18. maddesiyle değişik 2004 sayılı Kanun'un 346. maddesinin son fıkrasına göre. '"Bu bapta yer alan suçlarla ilgili davalara icra mahkemesinde bakılır." hükümleri karşısında, somut olayda 2004 sayılı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen,

alacaklısını zarara uğratmak için mevcudunu eksiltme suçu nedeniyle sanıklar hakkında açılan kamu davası üzerine, Mahkemesince görevsizlik kararı verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;