Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/3968 K.2017/11365

Nafaka hükümlerine uymamak suçundan sanık ...'in beraatine, 600,00 Türk Lirası maktu vekalet ücretinin müşteki taraftan alınarak sanık vekiline verilmesine dair Gaziantep 1. İcra Ceza Mahkemesinin 08/04/2016 tarihli ve 2016/130 esas, 2016/314 sayılı kararına yönelik itirazın kabulüne ve sanığın beraatine, 600,00 Türk Lirası vekalet ücretinin sanıktan alınarak müşteki tarafa verilmesine ilişkin mercii Gaziantep 2. İcra Ceza Hakimliğinin 21/04/2016 tarihli ve 2016/51 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Adalet Bakanlığı'nın 03/07/2017 gün ve 94660652-105-27-635-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12/07/2017 gün ve KYB. 2016-42570 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede,

1- Dosya kapsamına göre, Gaziantep 1. İcra Ceza Mahkemesi kararının gerekçe kısmında yer alan, "...davanın düşürülmesine karar vermek gerekmiştir." şeklindeki kabule karşın, hüküm kısmında sanığın beraatine karar verilmek suretiyle, gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2- Müşteki vekilinin Gaziantep 1. İcra Ceza Mahkemesi kararına yönelik itirazının kabulüne, sanığın beraatine ve vekalet ücretinin sanıktan alınarak müşteki tarafa verilmesine şeklinde karar verilmiş ise de, beraatine karar verilen sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesinde isabet görülmediği, gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya incelendiğinde, sanığın dilekçesinde; "Beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hükmedilmediği" gerekçesine dayandığı, bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin 2 numaralı görüşünün bu talebe yönelik olduğu değerlendirilerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Bu açıklamalara ve yerleşik yargısal kararlara göre örnek, (Yargıtay 1. CD’nin 05/11/2008 tarih ve 2008/9091-7078 E.K. 19. CD’nin 17/07/2017 tarih ve 2016/14651 -2017/5918 E.K.

19. CD’nin 18/09/2017 tarih ve 2016/12992 E., 2017/6934 K. sayılı kararları) vekalet ücretinin şahsi hakka ilişkin olması nedeniyle bu hususta kanun yararına bozma talebinde bulunulamayacağından, yerinde görülmeyen 2 numaralı talep yönünden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 1 numaralı talep bakımından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğine göre,