Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/4048 K.2017/10886

Nafaka hükümlerine uymamak suçundan sanık ...’in, 2004 sayılı İcra ve İflâs Kanunu’nun 344. maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Osmaniye İcra Ceza Mahkemesinin 24/01/2017 tarihli ve 2016/810 esas, 2017/84 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Osmaniye 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/03/2017 tarihli ve 2017/46 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 19/07/2017 gün ve 5771 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01/08/2017 gün ve KYB.2017-46417 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Mahkemece sanığın celp edilen icra dosyası içerisinde mahkeme kararına dayanan nafaka borcunu ödemediği, şikayet tarihi ile icra emrinin sanığa tebliği arasında en az bir aylık cari nafaka borcunun bulunduğu ve şikayetin süresinde olduğundan bahisle, sanığın 2004 sayılı Kanun'un 344. maddesi gereğince 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de,

Müşteki vekilinin 10/10/2016 havale tarihli dilekçesi ile borçlu sanığın Osmaniye 2. İcra Müdürlüğünün 2014/4213 esas sayılı takip dosyası üzerinden icra müdürü ve alacaklı huzurunda borcunu muayyen müddetlerde ödemeyi taahhüt ettiği, taahhüt tarihinde haklı bir sebebe dayanmadan borcunu yerine getirmediği iddiası ile borçlunun 2004 sayılı Kanun’un 340. maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasının talep edildiği,

keza Osmaniye İcra Ceza Mahkemesinin 2016/810 esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılamanın 24/01/2017 tarihli celsesinde de müşteki vekilinin dilekçesini aynen tekrar ettiği, buna karşın şikayete dayanak yapılan Osmaniye 2. İcra Müdürlüğünün 2014/4213 esas sayılı takip dosyasının, Osmaniye Aile Mahkemesinin 17/12/2013 tarihli ve 2013/1054 esas, 2014/546 karar sayılı ilamına bağlı nafaka alacağına ilişkin olduğu, buna karşın borçlu sanığın nafaka hükümlerine uymadığı yönünde usulüne uygun bir şikayet bulunmadığı,

şikayetin münhasıran 2004 sayılı Kanun’un 340. maddesi kapsamında kaldığının anlaşılması karşısında, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırıldığı gözetilmeden itiriazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;