Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/4296 K.2017/9976

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında dava konusu yerde orman kadastrosu bulunmayıp bu yerin genel kadastro çalışmaları sırasında 148 nolu kadastro parseli içinde kaldığının belirtilmesi, sanığın sorgusunda kestiği ağacın kendi tapulu arazisinde kaldığını beyan etmesi karşısında ilgili yere ait tapu kaydı dosyaya celp edilerek dava konusu yerin hangi vasıfla kimin adına kayıtlı olduğunun tespitinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1)5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten ve bu karar kesinleştikten sonra, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi durumunda, önceden verilen açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi,

2) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının infazı kabil kesinleşmiş mahkumiyet kararı niteliğinde olmadığı dikkate alınarak suça konu orman emvallerinin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,