Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/4314 K.2017/11731

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, ... köyü .... mevkiinde faaliyet gösteren ... Su Ürünleri San. Tic.

A.Ş.'nin yetkili teknik müdürü olduğu, söz konusu şirkete suça konu tahdidi yapılmış 194 bölme nolu orman alanında Orman Genel Müdürlüğü'nün 25.09.1996 tarih ve 30 nolu olurları ile 9 yıl süreli deniz yüzeyinde yapılan su ürünleri üretimiyle ilgili karada 500 m2'lik açık alanda 5,91 m2 jeneratör odası, 44,48 m2 depo olmak üzere toplam 550,39 m2'lik kapalı alanda balık üretimi tesis kesin izni verildiği, izin süresinin resmi olarak 25.09.2005 tarihinde sona erdiği, Orman Genel Müdürlüğünün 07.09.2006 tarih ve ... nolu olurları ile adı geçen şirketin balık üretim tesis izninin iptal edildiği,

buna rağmen suç tarihinde yapılan denetimde adı geçen şirket yetkilisinin suça konu orman alanında bulunan tesisleri kullanmaya devam edip faaliyette bulunduğu gibi iddianame tarihinde dahi işgal ve faydalanma eyleminin devam ettiğinin tespit olunduğu, sanık hakkında verilen beraat kararının Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 11/12/2014 günlü kararı ile mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verildiği,

bu bozmadan sonra yargılamaya devam eden mahkemenin ise sanığın yetkilisi olduğu şirketin orman idaresi aleyhine ruhsat ve izin iptali işlemine karşı İdare Mahkemesine iptal davası açmış olup ilgili idare Mahkemesince Orman İdaresinin işleminin iptali ile yürütmenin durdurulmasına karar verilmiş olması ve kararın Danıştayda temyiz aşamasında olması nedeniyle yeniden beraat kararı verildiği, bu kararı temyizen inceleyen Dairemiz tarafından 09/11/2016 tarihinde verilen bozma ilamıyla Danıştayda bulunan davanın beklenilmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesine karar verilerek beraat kararının bozulduğu,

bu bozmadan sonra Danıştay tarafından sanığın yetkilisi olduğu şirketin ruhsat ve izin işleminin Orman İdaresi tarafından iptal edilmesine dair idari işlemin usul ve yasaya uygun bulunması nedeniyle İdare Mahkemesinin iptal kararının bozulmasına karar verildiği ve İdare Mahkemesi tarafından da bozma ilamı doğrultusunda karar tesis edilmesi, bu durumda somut olayın değerlendirilmesi sonucunda;

Sanığın yetkili olduğu şirketin izin ve ruhsat süresinin resmi olarak 25.09.2005 tarihinde sona ermesi, bu nedenle Orman İdaresi tarafından 07.09.2006 tarihinde izin ve ruhsatın iptaline karar verilmesi, buna rağmen sanığın bu iptal işlemine karşı 20.03.2008 tarihinde açtığı iptal davasına kadar işgal ve faydalanma eylemini sürdürdüğü gibi sanığın Marmaris Cumhuriyet Başsavcılığında yapmış olduğu 08.02.2010 tarihinde dahi fiili kullanımın devam ettiğini belirtmesi, idari dava sonucunda da idarenin ruhsat iptali işleminin hukuka uygun olduğuna karar verilmesi,

bilirkişi raporlarına göre dava konusu alanın tahdidi yapılmış orman alanı içinde yer aldığının belirtilmesi karşısında, sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, yerinde görülmeyen gerekçe ile beraatine karar verilmesi,