Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/439 K.2019/4413

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1)Sanığın bilirkişi raporuyla tespit edilen gerçek zararı giderdiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında şartları oluşan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulanması gerektiği gözetilmeden, ağaçlandırma giderinin de dahil edildiği toplam zararın tamamen karşılanmaması nedeniyle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi,

2)Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen 6831 sayılı Kanun’un 91/4. maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 226. maddesine aykırı davranılması,

3)6831 sayılı Kanun'un 91/1-4. maddesine muhalefetten sanık hakkında kurulan hükümde, temel ceza belirlendikten sonra, sanığın yargılama sürecindeki davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri lehine takdiri indirim sebebi olarak kabul edildiğinden cezasından 5237 sayılı TCK'nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 5 hapis ve 8 gün karşılığı adli para cezasıyla cezalandırılması yerine 5 ay 15 gün hapis ve 8 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle hükümde karışıklığa yol açılması,

4)Yediemine alınmayan orman emvalinin müsaderesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,