Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/4577 K.2018/305

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mahkemece verilen 09.12.1999 tarihli hükmün temyiz incelemesi yapılmaksızın kesinleşmiş olması ve 5237 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesinden sonra uyarlama yapılması karşısında, daha önce 765 sayılı Kanun'un yürürlükte olduğu dönemde kesinleşen 4 yıl 8 ay hapis cezasının kanun yararına bozma yapılarak yargılamanın yenilenmesi yolu ile bozulmasından sonra uyarlama yapılarak Orman Kanununda değişiklik yapan 5237 sayılı Kanun hükümlerinin de dikkate alınması suretiyle her iki kanun hükümlerinin bütün halinde eyleme uygulanması sonrasında çıkan sonuçların kıyaslanması suretiyle lehe olan kanunun belirlenmesi gerekirken bir taraftan 765 sayılı

Kanun hükümleri uygulanarak 4 yıl 8 ay olan hapis cezası 2 yıl hapis cezasına düşürülerek diğer taraftan 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesinin de uygulanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,