Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/4584 K.2018/3757

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun " Mahkemenin karar verme yetkisi" başlıklı 24. maddesi, " Kovuşturma konusu fiilin kabahat oluşturduğunun anlaşılması halinde mahkeme tarafından idarî yaptırım kararı verilir. " hükmünü, aynı Kanun'un " Başvuru yolu" başlıklı 27/7. maddesi, "Kovuşturma konusu fiilin suç değil de kabahat oluşturduğu gerekçesiyle idarî yaptırım kararı verilmesi halinde; fiilin suç oluşturmaması nedeniyle verilen beraat kararına karşı kanun yoluna gidildiği takdirde, idarî yaptırım kararına karşı itiraz da bu kanun yolu merciinde incelenir." hükmünü amirdir.

5271 sayılı CMK'nın " Duruşmanın sona ermesi ve hüküm" başlıklı 223/2-a maddesinde de "Yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması," halinde sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği düzenleme altına alınmıştır.

Bu açıklamalar doğrultusunda somut olaya gelince;

Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 21.02.2014 tarihli iddianamesi ile sanıkların her biri hakkında bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan kamu davası açıldığı halde dolandırıcılık suçundan bir hüküm kurulmaksızın, "sanıkların yakınanlara karşılıksız çek verdiklerinin anlaşılmış olması ve bu eylemlerinin 6273 sayılı Kanun ile değiştirilen 5941 sayılı Kanun'un 5/1. maddesi kapsamına giren kabahati oluşturduğu ve bu eylemlerinin yaptırımı olarakta çek düzenleme ve çek hesabı açmaktan yasaklanma yaptırımı öngörüldüğü" gerekçesi ile yazılı şekilde uygulama yapılması,