Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/4905 K.2018/3299

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, Dairemizin 18/05/2016 tarihli tevdii kararı üzerine şikayetçi vekilinin 13/07/2016 havale tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunarak davaya katılma iradesini ortaya koyduğu görülmekle; suçtan zarar görme ihtimaline binaen şikayetçinin CMK'nın 237/2 ve 260. maddeleri uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede; dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

3628 sayılı Kanun' un 4. maddesinde; Kanuna veya genel ahlaka uygun olarak sağlandığı ispat edilemeyen malların veya ilgilinin sosyal yaşantısı bakımından geliri ile uygun olduğu kabul edilemeyecek harcamalar şeklinde ortaya çıkan artışların Kanun kapsamında haksız mal edinme sayılacağı hüküm altına alınmış olup, Kanunun; üçüncü bölümde yer alan ceza hükümlerinin, ikinci maddede sayılan mal bildiriminde bulunması gerekenler hakkında uygulanacağı hususunda tereddüt bulunmamaktadır.

Bu kapsamda olmak üzere; sanıklara yapıldığı anlaşılan ödemelerin, basın danışmanlığı hizmeti sebebiyle yapıldığının savunulması karşısında; sanıkların basın danışmanlığı olarak sürdürdükleri faaliyetlerinin neler olduğu hususu ortaya konulup tartışıldıktan sonra, bu ödemelerin meşru, kanuna ve genel ahlaka uygun bir hizmet karşılığı yapılmadığının anlaşılması halinde suç unsurlarının oluşacağı gözetilerek hukuki durumlarının tartışılıp değerlendirilmesi yerine eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,