Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/5070 K.2018/13555

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde birbirine bitişik iki orman parselinde aynı hasat mevsiminde ürün ekmek suretiyle işgal ve faydalanmak şeklinde gerçekleşen eyleminin bir bütün halinde bir tek suçu oluşturacağı gözetilmeden sanığın eyleminin iki ayrı suç kabul edilerek CMK'nun 225/1. maddesine de aykırı şekilde yazılı şekilde hükümler kurularak fazla ceza tayini,

2)5237 sayılı TCK'nun 51/8. maddesi uyarınca sanığın denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde ertelenmiş bulunan hapis cezasının infaz edilmiş sayılacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,