Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/5073 K.2018/4975

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Katılan ... Tic. Ltd. Şti. isimli firmaya ait bilgisayar programının lisanssız şekilde kullanıldığı yönünde katılan firma vekilinin şikayeti üzerine sanığa ait ...

Dekorasyon isimli işyerinde suç tarihinde yapılan aramada, iş yerinde kurulu vaziyette bulunan 1 adet bilgisayarda katılan firmanın hak sahibi olduğu ... isimli programın tespit edilmesi, 29.01.2015 tarihli ek bilirkişi raporunda, yazılım kurulum tarihinin 28.08.2013 olduğu ve günümüze kadar kullanıldığı, kalan kullanım süresinin 29:30 saat olması nedeniyle 17.07.2014 tarihinde kullanılabilir olduğu ve 30 saatlik ücretsiz kullanım süresi içinde olduğunun belirtilmesi,

yerel mahkemece de, “...eser sahibi firmanın davaya konu programın çoğaltılması ve belli bir süre ücretsiz kullanılması hususunda rızasının bulunması ve suç tarihinde de bu ücretsiz kullanım süresinin dolmamış olması...” gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmesine karşın, katılan vekilinin temyiz dilekçesinde,

ek bilirkişi raporundaki EK-1 ekran görüntüleri başlıklı sayfada yer alan “354=0-0+360-6” şeklindeki ibarenin programın 20 saatlik deneme sürümünün 360 saate uzatıldığı ve katılan firmanın hak sahibi olduğu programın rızası dışında sanık tarafından kullandığı anlamına geldiğini ileri sürmesi sebebiyle oluşan çelişkinin giderilmesi amacıyla ek bilirkişi raporu alınması ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,