Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/5103 K.2017/10261

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

1-Sanığa verilen adli para cezasının taksite bağlandığı hüküm fıkrasında uygulama maddesinin TCK 52/4 olarak gösterilmesi gerekirken, TCK 52/2 olarak gösterilmesi,

2-TCK'nın 52/4. maddesi gereğince; hükümde adli para cezasının ödenmesi için 1 yıldan fazla olmamak kaydıyla süre verilebileceği gibi, taksitler halinde ödeneceği konusunda seçimlik yetki olmasına rağmen her ikisine birlikte hükmedilerek karar verilmesi, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/2,3 fıkrasına aykırı olarak infazda yetkinin ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesi ve adli para cezasının ödenmesi için sanığa 1 yıl süre verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, adli para cezasının taksite bağlandığı hüküm fıkrasındaki "TCK 52/2" şeklindeki ibarenin çıkartılarak yerine "TCK 52/4" ibaresi yazılmak suretiyle,