Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/5149 K.2017/10107

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Hükmün 5. bendinde sanığın neticeten hapisten çevrilen 500 TL adli para cezası ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1072 sayılı Kanun'un 2. maddesinde öngörülen adli para cezasının alt sınırı 100 gün olarak belirlenmesine karşın mahkemece adli para cezasının alt sınırı 5 gün olarak belirlenerek eksik ceza tayin edilmiş ise de sanık hakkında neticeten CMUK 326/ son hükmü uyarınca önceki cezadan daha ağır ceza verilemeyeceğinden ve karşı temyiz de bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,