Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/5235 K.2018/737

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi,kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. İddianamede belirtilmekle yetinilen ağaç kesme eylemine ilişkin soruşturma yürütülerek karar verilmesi mümkün görülmüştür. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında çiftliğe ait tel ihatanın suça konu yeri içine aldığının belirtilmesi, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişi raporunda; suça konu yerin, etrafının tel örgüyle çevrili olduğu, orman örtüsü tahrip edilerek zeytin fidanlarının dikildiği, suç konusu yerin toplamda 5870 m2 alanı kaplayıp kesinlemiş orman kadastrosu sınırları içinde bulunduğu hususlarının belirtilmesi, Orman İdaresinin 04.07.2014 tarihli cevabi yazısında suça konu yerde 25.03.2010 tarihinde orman kadastrosunun kesinleşmiş olduğunun bildirilmesi,

soruşturma aşamasında sanık suça konu yerin bitişiğinde bulunan tapulu arazisini kullanmadığını beyan ettiği halde sorgusunda arazisini yöneten her alanda amir işçilerin mevcut olduğunu, tutanak tutulduktan sonra teli geriye çektirdiğini, işçilerinin hata ile tapulu araziyi aştıklarını, ağaçları tapulu arazisine diktiğini beyan etmesi karşısında amir konumunda bulunan çiftlik sahibinin tapulu arazisi üstündeki hakimiyeti, işgal edilen alanın hatadan kaynaklanmayacak kadar geniş olduğu, tapulu araziyle suça konu yerin bir bütün halinde kullanıldığı,

kesinleşen orman kadastrosunun herkes tarafından bilinmesi gerektiği de dikkate alınarak sanığın sabit olan eylemi nedeniyle 6831 sayılı Kanunun 93/1-2 maddeleri ile cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,