Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/5363 K.2018/12792

4250 sayılı İspirto ve İspirtolu İçkiler İnhisarı Kanunu'nun 6/5. maddesine aykırı olarak 22.00-06.00 saatleri arasında perakende olarak alkollü içki satışı yapmaktan kabahatli ... hakkında anılan Kanun'un 6/5,

7/1-e ve 4733 sayılı Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun'un 8/5-k maddeleri gereğince Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun 01/02/2017 tarihli ve 12622 sayılı idari yaptırım kararı ile uygulanan 60.00,00 Türk Lirası idarî para cezasına yönelik başvurunun reddine dair Ankara 7. Sulh Ceza Hakimliğinin 03/07/2017 tarihli ve 2017/1764 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Ankara 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 26/07/2017 tarihli ve 2017/5929 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 17/10/2017 gün ve 8783 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan

dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/10/2017 gün ve KYB-2017-59009 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede; 1)4250 sayılı İspirto ve İspirtolu İçkiler İnhisarı Kanunu'nun 6/5. maddesinde yer alan "... Alkollü içkiler 22:00 ila 06:00 saatleri arasında perakende olarak satılmaz." hükmüne göre, somut olayda, 17/03/2015 tarih saat 00:10 sıralarında perakende olarak alkollü içki satışı yapmaktan ibaret kabahat fiili nedeniyle adı geçen kabahatli hakkında 60.00,00 Türk Lirası idari para cezası kesilmiş ise de, kolluk birimlerince tutulan 17/03/2015 tarihli tutanakta kabahatlinin imzasının bulunmadığı gibi anılan tutanağın kabahatli tarafından hangi sebeple imzalanmadığı hususun da açıklığa kavuşturulmadığı,

2)5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 17/2. maddesindeki "İdari para cezası, kanunda alt ve üst sınırı gösterilmek suretiyle de belirlenebilir.

Bu durumda, idari para cezasının miktarı belirlenirken işlenen kabahatin haksızlık içeriği ile failin kusuru ve ekonomik durumu birlikte göz önünde bulundurulur." şeklindeki düzenleme karşısında; kabahatlinin dilekçe ekinde sunduğu vergi levhası fotokopi evrakında görüldüğü gibi, kabahatin işlendiği bir önceki yıl olan 2014 yılında 29.147, 27 TL gelir beyan ettiği, yine kabahatliden alkol satın alan şahsın alınan beyanında 11,05 TL karşılığı bira satın aldığını ifade ettiği anlaşılmakla, kabahatlinin eylemi ve ekonomik durumuyla orantılı olacak şekilde idarî para cezası kesilmesi gerektiği gözetilmeden,

yazılı şekilde yüksek miktarda idari para cezası kesilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen ve istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtay’ca incelenmesini, buna bağlı olarak da kanunların uygulanmasında ülke sathında birliğe ulaşmak, hakim veya mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından hukuk yararına gidermektir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma müessesesinin konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri, olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olur.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu karar esas alınmak suretiyle verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Özel Dairelerin süreklilik arz eden kararlarında belirtildiği üzere, kabul edip etmemenin hakim veya mahkemenin takdirine bağlı olduğu istekler hakkında verilen kararlar ile kanıtların değerlendirilmesine ve şahsi hakka ilişkin kararlar kanun yararına bozma konusu olamaz.

Mahkemece kanun yararına bozma isteminde ileri sürülen nedenler yönünden dosya kapsamında tüm deliller tartışılıp takdir edilmek suretiyle karar verildiği ve delil takdiri yapılarak verilen kararlar aleyhine kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceğinden;