Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/5577 K.2017/11855

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Dosya kapsamından kadastro bilirkişisinin 101 ada 1 nolu parselin orman vasfıyla Hazine adına tescil edildiğine ilişkin 02.12.2014 tarihli rapor düzenlediğinin anlaşılması karşısında; gerekçeli kararda kadastro bilirkişisinin raporuna atıf yapılırken "suça konu 101 ada 1 nolu parselin tapu kütüğünde yayla niteliği ile orta malı olarak Hazine adına tescil edildiği" belirtilerek gerekçeli kararın karıştırılması suretiyle ve dava konusu yerin orman olarak kabulü olgusuna ilişkin olarak mahkeme kararında dayanılan tüm kanıtlar, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçlar, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler, sanığın eyleminin ve suçun ne olduğu açık olarak gerekçeye yansıtılmaksızın gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Dava konusu yerde bulunan ve sabit tesis niteliğinde olan evin, TCK'nın 54. maddesi yerine 6831 sayılı Kanun'un 93/3. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,