KÜNYE
19. Ceza Dairesi 2017/5616 E., 2019/4684 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Sanık hakkında ağaç kesme suçundan verilen mahkumiyet kararına ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
II- Sanık hakkında işgal ve faydalanma suçundan verilen beraat kararına ilişkin temyiz incelenmesinde;
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Davanın konusunu oluşturan suç tutanağında suç konusu yerde açma ve ağaç kesmenin yapıldığı ve açılan sahanın artık ve dalları yakılarak temizlendiğinin, orman mühendisi bilirkişi raporuna göre suç konusu yerde ağaç kesme suretiyle açma yapıldığının bildirilmesi karşısında, sanığın üzerine atılı suçtan mahkumiyeti yerine yerinde görülmeyen gerekçeyle beraatine hükmedilmesi,
Yargıtay 19. Ceza Dairesi, E. 2017/5616, K. 2019/4684, 21 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama