Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/5697 K.2019/891

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) O Yer Cumhuriyet savcısının dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tabip olmayan ancak dosya içerisinde masörlük eğitimi aldığına dair belgeleri bulunan sanığın, belgelerinin onaylı örnekleri temin edilip gönderilerek, şikayetçi ve tanıklara ücret karşılığı masaj yapması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 1219 sayılı Kanun'un 25. maddesinde yazılı ''diplomasız olarak hasta tedavi etme'' olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceği hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

a- Cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nun 51/3. maddesi gereğince belirlenecek denetim süresinin, mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

b- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,