Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/5744 K.2019/9372

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ,

Dava konusu yerin, dosya kapsamında yer alan bilirkişi raporundan ve Marmaris Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1967/152 Esas ve 1969/62 sayılı kesinleşen kararıyla orman sayılan yerlerden olduğunun, orman sınırları içinde kaldığının belirtilmesi ve sanığın davaya konu yeri kullandığının anlaşılması, Çevre Şehircilik Bakanlığı'nın bu yere ait izninin söz konusu olmadığının anlaşılması karşısında kesinleşen orman tahdidinin herkes tarafından bilinmesi gerektiği, gerçekleştirilen işgal ve faydalanma eyleminde suç kastının yokluğundan bahsedilemeyeceği dikkate alınarak, sanığın sabit olan eylemi nedeniyle 6831 sayılı Kanunun 93/1-2 maddeleri ile cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,