Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/5773 K.2018/1428

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın tek bir eylemi ile işgal ettiği dava konusu yerin keşif sonucu alınan orman bilirkişi raporuna göre orman ve mera arazisi olarak bir bütün halinde kullanıldığının bildirilmesi, ormandan işgal ve faydalanma yönünden dava dosyasının 6831 sayılı Kanun'un 83. maddesi uyarınca Sulh Ceza Mahkemesi'ne görevsizlik kararıyla gönderilmesi,

UYAP'tan yapılan incelemede TCK'nın 154/2 maddesinde düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçundan verilen 3000 TL ve 80TL adli para cezasını içerir mahkumiyet hükmünün 06/06/2017 tarihinde kesinleşmesi karşısında TCK'nın 44. maddesi gereği daha ağır cezayı gerektiren TCK'nın 154/2 maddesinde düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hüküm kurulması gerekli olup sanığın Keskin Asliye Ceza Mahkemesinin 31/03/2016 günlü kararı ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyetine karar verilmiş olması ve kararın kesinleşmesi nedeniyle 6831 sayılı Kanuna aykırılık suçundan aynı eylem nedeniyle açılan davanın reddine karar verilmesi

gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,