Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/5972 K.2019/5332

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanık hakkında düzenlenen iddianamede, suça konu olay anlatıldıktan sonra, bilgi amaçlı olarak daha evvel de orman suçları nedeniyle Gürgentepe Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/15 ve 2013/66 İddianame numaralı iddianameler ile de dava açılmış olduğunun belirtildiği ve o suçlar hakkında ayrı ayrı dosyalarda kovuşturmalarının yapılmış olduğu anlaşıldığı halde, sadece suça konu olaya ilişkin hüküm kurulması gerekirken, yanılgıya düşülerek 3 ayrı mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Sanık hakkında hüküm kurulurken, sanığa verilen 6 ay hapis, 10 gün adli para cezasından, TCK'nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sonucu sanığın, 5 Ay Hapis ve 8 Gün karşılığı 160 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, hesap hatası sonucu 1 ay 7 gün hapis ve 20 Tl adli para cezası uygulanarak eksik ceza tayini,

3- Dosya kapsamı ve adli sicil kaydından sanığın orman suçlarını işlemeyi itiyat haline getirdiği ve suçun önem ve değeri ile kesilen ağaçların sayısı gözetildiğinde sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde, tekerrüre esas olan sicil kayıtları içinde en ağırı olan 19.02.2013 tarihinde kesinleşmiş 6831 sayılı Kanunun 93/1-2. maddesine aykırılık suçundan almış olduğu 10 ay Erteli 1 yıl denetim süreli hapis cezasının tekerrüre esas alınarak hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5- Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,