Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/6069 K.2018/10509

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını 09/04/2014 tarihli duruşmada kabul etmediği ancak 04/11/2014 tarihli duruşmada kabul ettiği dikkate alınmadan, suç tarihi itibariyle adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/6-son. maddesi uyarınca uygulanmasını kabul etmediği gerekçesi ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre;

TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının kısa süreli hapisten çevrilmiş olmadığı dikkate alınmadan ödenmeyen adli para cezasının TCK'nın 50/6. maddesi uyarınca hapse çevrileceğine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması, ayrıca taksit aralığı belirtilmeden " bir yıl içinde ve 10 eşit taksitle ödenmesine" denmek suretiyle infazda tereddüte neden olacak şekilde karar verilmesi,