Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/6371 K.2018/3900

Hizmette tekasülle harp malzemesinin mühimce zararına sebebiyet vermek suçundan sanık ...'in, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 137, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 ve 52. maddeleri gereğince 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına,

sanığın eylemi nedeniyle meydana gelen 14.750,89 Türk lirası hazine zararının 4.750,89 Türk lirasına ilişkin kısmının sanığın ekonomik durumu dikkate alınarak Borçlar Kanunu'nun 52. maddesi gereğince tenkis edilerek geriye kalan 10.000,00 Türk lirası tutarın 353 sayılı Askeri Mahkemeler Kuruluşu Ve Yargılama Usulü Kanunu'nun 16. maddesi gereğince sanıktan tazmin ve tahsili ile 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun "1" nolu tarifesi uyarınca 683,10 Türk lirası nisbi harcın sanıktan tahsiline,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5-9. maddesi gereğince 10.000,00 Türk lirası tutarındaki hazine zararını denetim süresi içerisinde 20 ay eşit taksitler halinde ödemesi koşuluyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Hava Kuvvetleri Komutanlığı Ankara Askeri Mahkemesinin 25/09/2014 tarihli ve 2014/30 esas, 2014/317 sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 12/12/2017 gün ve 94660652-105-06-10256-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/12/2017 gün ve KYB 2017/70921 sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Dosya kapsamına göre, 1-Karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan mevzuat hükümleri gereğince sanığın üzerine atılı eylem nedeniyle toplam 26.906,20 Türk lirası hazine zararı doğduğu ve bu zararın 353 sayılı Kanun'un 16. maddesi gereğince tazminine hükmedilmesi gerekmekle birlikte, söz konusu kamu zararının, özel hukuk ihtilaflarında uygulanması lazım gelen Borçlar Kanunu'nun 52. maddesi gereğince tenkis edilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde yapılan tenkis işlemi sonrası 10.000,00 Türk lirası tutarındaki hazine zararının denetim süresi içerisinde 20 aylık eşit taksitler halinde ödenmesi koşuluyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde,

2-Kural olarak ceza yargılamasında harç alınmaması gerekmekte olup bu kuralın tek istisnasını oluşturan şahsi hukuka ait tazminata hükmedilmesi hususu 5271 sayılı Kanun'da düzenlenmemiş olduğundan, 01/06/2005 tarihinden itibaren ceza mahkemelerinde açılan davalarda maddi veya manevi tazminata da karar verilemeyeceğinden ceza mahkemeleri kararlarıyla bu kararlara karşı itiraz, istinaf veya temyiz kanun yollarına başvurulması durumunda herhangi bir harç alınamayacak olması karşısında,

mahkemesince sanığın mahkumiyetine ve kamu zararının giderilmesi şartına bağlı olarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip ayrıca nisbi harç bedelinin sanıktan tahsiline karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;