Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/6455 K.2018/11242

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman, fen ve ziraat bilirkişisi raporlarında, dava konusu açma yapılan yerin, sanığın daha önceden almış olduğu 21.12.2014 tarihine kadar geçerli 14812 metrekarelik izinli alan içerisinde kaldığının tespiti karşısında, orman idaresi tarafından orman bilirkişisi raporuna yapılan itiraz sonucu mahkemece farklı bir orman bilirkişisinden aldırılan 19.06.2014 tarihli raporda dava konusu yerin izinli alan dışında sanık tarafından 28.03.2012 tarihli dilekçe ile Orman İdaresinden ilave olarak izin talep edilen 12623,20 metrekarelik alanda kaldığından,

izinli alan dışında açma eyleminin gerçekleştiğinin belirtildiği dolayısıyla raporlar arasındaki çelişki ve belirsizliğin giderilmesi ile dava konusu yerin tutanak tarihinde izinli saha kapsamında olup olmadığının, orman alanında kalıp kalmadığının tereddüde yer bırakmayacak şekilde net olarak tespitinin yapılması bakımından, alanında uzman olan farklı orman mühendisi bilirkişi ve dava konusu yeri bilen mahalli kişilerle birlikte yeniden keşif yapılarak, suça konu yerin izinli saha içinde kalıp kalmadığı,

orman vb. vasıfları kesin olarak tespit edilerek sonucuna göre hukuki durumun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,