Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/6476 K.2021/1442

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Kararın gerekçesinde, sanığın, marka taklidi ürünlerin ticari amaçla satışını yapmaktan dolayı cezalandırıldığı belirtilmişse de; dosyadaki delillere göre sanığın üretici olduğu anlaşılmakla;

6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde değişiklik yapılmadan önce de taklit mal veya hizmet üretenler yönünden etkin pişmanlık hükmü öngörülmediğinden, değişiklikten önce de sanığa atılı eylemin uzlaşmaya tabi olması ve katılan firmalar ile sanığın uzlaşmayı kabul etmemeleri nedeniyle taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mahkemece 1 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden TCK’nin 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında takdiri indirim yapılırken hesap hatası sonucu 1 yıl 15 gün hapis cezası yerine 12 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilerek ve sanığa ait imalathanede yapılan aramada katılan beş farklı firma adına tescilli markaları taşıyan bine yakın taklit ürün ile bu ürünleri üretmekte kullanılan çok sayıda malzemenin ele geçirildiği olayda;

suça konu eşyaların miktarına göre, hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK'nin 3 ve 61. maddesi uyarınca hakça oranda teşdit uygulanarak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek sanık hakkında eksik ceza tayin edilmişse de, bu hususlar aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamış.

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.