Yargıtay 19. Ceza Dairesi E.2017/666 K.2017/1389

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile TCK'nın 75. maddesinde yapılan değişiklik sonucu 1163 sayılı Kanun'un Ek 2/2. maddesinde öngörülen suçun önödeme kapsamına alınması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Kabule göre ise:

1-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "01/07/2005" yerine "30/06/2005'' olarak yazılması,

2- Sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işleyemeyeceği hususu yasal gerekçe ile tartışılıp uygulanmaması yönünde bir kanaate ulaşıldığı taktirde, cezanın diğer kişiselleştirilmesi konularında hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, CMK'nın 231/5. maddesinin, sanıklar hakkında hükmolunan cezaların tedbire çevrildiği anlaşılmakla yasal uygulanma koşulları bulunmaması nedeni ile sanıklar lehine uygulanamayacağından söz edilerek CMK'nın 231/6. madde ve fıkrasındaki koşullara dayanılmadan yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle karar verilmesi,